Opisywane cmentarzysko znane jest badaczom starożytności już od lat już od lat 20 XIX wieku. Pojedyncze znaleziska odkrywane były przypadkowo w związku z eksploatacją istniejącej w tym miejscu żwirowni. Wstępne prace wykopaliskowe podjęte zostały w 1925 roku przez miejscowego nauczyciela Klinka a następnie pruskiego archeologia Feliksa Jacobsona. Już pierwsze znaleziska, w tym zwłaszcza, unikatowy importowany z Rzymu dzban brązowy, poświadczyły o wyjątkowości stanowiska. Niestety wyniki tych badań, ze względu na zawieruchę wojenną, nigdy nie zostały całkowicie opublikowane, a zabytki i dokumentacja bezpowrotnie zaginęły. Dopiero po zlokalizowaniu cmentarzyska w 1984 na podstawie pruskich danych archiwalnych podjęte zostały nowoczesne, metodyczne badania wykopaliskowe, które trwały do roku 1998. Badaniami tymi kierował prof. dr hab Jerzy Okulicz-Kozaryn z Instytutu Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego wraz z profesor Łucją Okulicz-Kozaryn z Instytutu Archeologii i Etnologii Polskiej Akademii Nauk.
     Znaczne zniszczenia cmentarzyska, rabowanie grobów już w starożytności, i późniejsze poszukiwania amatorskie "starożytników", eksploracja żwiru i piasku oraz głęboka orka sprawiły, że już od momentu rozpoczęcia metodycznych badań wykopaliskowych wysoki procent grobów uległ zniszczeniu lub naruszeniu, a nie przebadany do tej pory obszar stanowiska został zagrożony kompletnym zniszczeniem. Z tego powodu, jak i również ze względu na przygotowanie publikacji stanowiska od roku 2003 Instytut Archeologii i Etnologii PAN rozpoczął kolejne prace terenowe. Materiały z tych badań znajdują się we wspólnym opracowaniu prof. Jerzego Okulicza-Kozaryna i prowadzącej obecnie wykopaliska mgr Magdaleny Natuniewicz - Sekuły z Instytutu Archeologii i Etnologii PAN. Ostatnie lata badań IAiE doprowadziły do bardzo ciekawych i nowych odkryć dotyczących zwyczajów ludności kultury wielbarskiej. Ponadto w roku 2004 odkryto w bezpośrednim sąsiedztwie cmentarzyska osadę, którą zamieszkiwała ludność użytkująca cmentarzysko. W związku z tym zaistniała nagląca potrzeba przeprowadzenia wstępnych badań wykopaliskowych również na osadzie.